சோழர்கள், பாண்டியர், மற்றும் பல்லவர் காலங்களில் அரச குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் நிர்வாகத்தில் கவனக்குறைவு காட்டுவதைத் தடுத்திருக்கிறார்கள்; இதன் விளைவாக, சில மன்னர்களின் ஆட்சியில் குழப்பங்கள் ஏற்பட்டு பேரரசுகள் வீழ்ச்சியடைந்தன. உதாரணமாக, இரண்டாம் ராஜராஜ சோழனின் வாரிசுகள் ஆட்சியில் ஆர்வமில்லாமல் இருந்தது, அது பேரரசின் வலிமையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. எனவே, தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடரும் ஒரு குடும்பத்தின் நற்பெயர், அதன் உறுப்பினர்களின் செயலால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பதை இக்குறள் உணர்த்துகிறது.