சோழர்கள் காலத்தில், வணிகம் செய்து குடும்பத்துடன் வசித்துவந்தவர்கள் தங்கள் பெற்றோர் மற்றும் உறவினர்களுக்கு ஆதரவளித்து சமூகத்தில் மதிப்பு பெற்றனர்; இது குறளில் சொல்லப்பட்டுள்ள இல்வாழ்வான் பண்பை உறுதிப்படுத்துகிறது. பாண்டிய நாட்டில், கல்வெட்டுகள் மூலம் அறியப்படும் வணிகக் குழுக்கள், தங்கள் குடும்பப் பொறுப்புகளையும், சமூகக் கடமைகளையும் நிறைவேற்றியதை உணரலாம். பல்லவர் காலத்தில், நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்பில் விவசாயிகள் தங்கள் குடும்பத்தினரையும், மூத்தவர்களையும் கவனித்துக் கொண்டதோடு, அரசிற்கு வரி செலுத்தியதும் குறள் கூறும் கருத்துக்குச் சான்றாகிறது.