புகழ் தேடி வராத வாழ்வியைப் பெற்றிருப்போர், சுய பரிதாபம் கொள்ளாமல், விமர்சகர்களைக் குறை கூறுவது முட்டாள்தனம். சங்க இலக்கியங்களில் வரும் தலைவன் வீழ்ந்த கதையினைப் போல, தோல்விக்குத் தானே பொறுப்பு என்பதை உணர்த்துகிறது இஃதே. கவிதை நயமானது, எளிய சொற்களால் ஆழமான கருத்தை வெளிப்படுத்தி, கேட்போரின் மனதிற்குள் ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது.
இல்லறவியல் · புகழ்
குறள் 237 of 1330
புகழ்பட வாழாதார் தந்நோவார் தம்மை
இகழ்வாரை நோவது எவன்
Audio for kural 237 is being prepared by tomorrow morning's render. Check back soon.
Or get one every morning
Subscribe on WhatsAppபாரம்பரிய விளக்கம் · Traditional explanation
புகழ் பெருகுமாறு வாழமுடியாதவர் அதற்குக் காரணர் தாமே என்று தம்மீது வருந்தாமல், தம்மை இகழ்வார் மீது வருத்தம் கொள்வது எதற்காக?
Reader perspectives
What the Council heard back
புகழின்றிப் போக நினைப்பவர், தன்னையே குறை சொல்லிக் கொள்ள வேண்டும். பிறர் செய்யும் அவமரியாதைக்காக ஏன் வருந்தியாக வேண்டும்? சுயமுயற்சியில் கவனிக்காமல் மற்றவர்களைச் சாடுவதில் பயனில்லை.
சோழர்கள் பேரரசாக உயர்ந்து, பாண்டியர், பல்லவர் அரசுகளை வென்று தங்கள் புகழை நிலைநாட்டியபோது, அவ்வெற்றிக்குக் காரணமானவர்களைக் குறை கூறுவது முட்டாள்தனம் என குறள் உணர்த்துகிறது. பல்லவ மன்னன் முதலாம் பாராந்தகனின் ஆட்சியில் சோழர்கள் பெற்ற தோல்வி, பின்னாளில் கரிகாலனால் தகர்க்கப்பட்டது; இத்தருணத்தில் புகழின் முக்கியத்துவத்தை உணர முடியும். எனவே, ஒருவர் சிறப்பான வாழ்க்கை வாழ இயலாவிட்டால், பிறரைச் சார்ந்தே குறை கூறுவது நியாயமற்றது.
Want a brand-styled reel of this kural in your language? create your own